Skip to main content

 

Flaggdagurin

 

Flaggdagur verður hildin 25. apríl at minnast at bretska stjórnin seint á kvøldi tann 25. apríl í 1940 í BBC útvarpi gav boð um, at føroysk skip skuldu sigla undir føroyska flagginum "Merkinum".

Flaggdagur verður hildin 25. apríl at minnast at bretska stjórnin seint á kvøldi tann 25. apríl í 1940 í BBC útvarpi gav boð um, at føroysk skip skuldu sigla undir føroyska flagginum "Merkinum".

Longu í 1919 varð "Merkið" fyrstu ferð borið fram av føroysku studentunum Jens Olivur Lisberg, Janusi Øssurssyni og Paula Dahl í Keypmannahavn.

Í 20-árunum fóru fólk at flagga við "Merkinum", og hóast tað ikki var loyvt at brúka "Merkið", so vant tað upp á seg í 30-árunum.

Hetta hevði við sær  flaggstríð í Føroyum, sum vardi øll árini, til Føroyar varð hertikið av bretum í 1940.

Tann 9. apríl varð Danmark hertikið av týskarum, og longu sama dag flaggaði sluppin "Eysturoyggin" við "Merkinum".

Føroyar varð hertikið av bretum 13. apríl, og bretar góðtóku ikki, at føroysk skip sigldu undir "Dannebrog".

Danski amtmaðurin, Cai A. Vagn-Hansen, vildi ikki at føroyingar skuldu flagga við "Merkinum" og skeyt upp at brúka eitt grønt flagg við hvítum krossi.

Tá hesi tíðindi bórust, varð skipað fyri fólkafundum og kravgongum í Havn, og tann 25. apríl komu so endaligu boðini í BBC, um at føroysk skip skuldu flagga við føroyska flagginum.

Síðan 1947 hevur 25. apríl verið hildin sum flaggdagur føroyinga, og í heimastýrislógini frá 1948 varð "Merkið" viðurkent av dønum sum tjóðarflagg føroyinga.

 

 

Sjá, tú blánar

 

Sjá, tú blánar sum loftið og tú rodnar sum blóð,
men hitt hvíta er fossur, brot og vetrarins ljóð.
Har tú veittrar á báru, fjalli, bergi og ong,
syngur tjóðin tær glaðasta song.
Um enn nær ella fjart
ert tú sál míni kært,
sum tú fedrunum vart;
tí tú glógvar so bjart
sum tú sóleyga bart
gjøgnum náttmyrkrið svart,
blátt sum loftið, sum brimbrotið skært.

 

 

Har ið merkini veittra, veittri eisini mítt,
tað ber kvøðu frá landi mínum fagurt og frítt;
og eg kenni meg orna gjøgnum mønu og merg,
síggi brim randa strendur og berg,
hoyri vetrarins brot
boða summarsins lot,
hoyri heystmyrka lag,
boða várljósan dag.
Fylkjast rað vit í rað,
kenna hjørtuni tað:
vit við tær stevna stinnir avstað.

Orð: Hans Andrias Djurhuus, 1920
Lag: Gunnar Mikkelsen